RSS

ทหารของแผ่นดิน

25 Dec

คริสต์มาสถือเป็นอีกหนึ่งเทศกาลที่เรามีโอกาสได้เฉลิมฉลองและสังสรรค์กับเพื่อนฝูงและครอบครัว แม้จะไม่ใช่วันหยุดราชการหรือวันสำคัญทางศาสนา แต่หลายคนก็ให้ความสำคัญกับมันไม่ใช่น้อย บ้างก็นึกสนุกกับการตกแต่งบ้านและประดับประดาออฟฟิศด้วยกระดาษหลากสีและโคมไฟระยิบระยับ บ้างก็ตระเวนถ่ายรูปกับต้นสนและแซนต้าตามโรงแรมและศูนย์การค้าต่างๆ บ้างก็นัดแนะกันจับฉลากของขวัญเพื่อความตื่นเต้นฉลองวันใกล้สิ้นปี

ผ่านไปกี่ปี คริสต์มาส สำหรับผมมันก็เหมือนเดิม “ต้นสน แซนต้า กวางเรนเดียร์ ของขวัญ ภาพถ่าย และการ์ดอวยพร” ความตื่นเต้นมันน้อยลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้คริสต์มาสปีนี้พิเศษกว่าปีไหนๆ

หลายวันก่อนน้องนุท @noot010  และเจ๊จง @jehjong ได้ส่งคำชักชวนผ่านมาทางทวิตเตอร์ว่าจะจัดงานปีใหม่ให้กับเหล่าทหารผู้ป่วยราชการสนามที่กำลังรักษาตัวอยู่ที่ รพ.พระมงกุฎเกล้า ยิ่งพอได้รู้ว่าตรงกับวันที่ 25 ธค. แล้ว จากที่ตั้งใจว่าจะนอนเฉยๆ อยู่บ้าน ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที เพราะจะได้เปลี่ยนบรรยากาศจากการเลี้ยงฉลองไปตามเรื่องตามราวเป็นการหันมาจัดงานให้กับคนที่น้อยคนนักจะนึกถึง ว่าแล้วก็รีบล็อคเวลาบนปฏิทิน แล้วตั้งหน้าตั้งตารอให้วันนั้นมาถึง

เกือบ 3 ทุ่มของคืนวันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม ในขณะที่ใครหลายคนกำลังเฮฮาปาร์ตี้อยู่นอกบ้าน ผมกำลังนั่งเขียนบล็อกนี้เพื่อแบ่งปันประสบการณ์อีกหนึ่งวันพิเศษของผม (อีกแล้ว) ไม่พูดพร่ำทำเพลง ขอบรรเลงบทความนี้ที่เขียนจากใจมอบให้แก่ทหารของพระราชา ผู้กล้าที่มีบุญคุณต่อแผ่นดิน

เหล่าทหารกล้าผู้เสียสละตนเพื่อชาติและแผ่นดิน

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้มาเยือนถึง รพ.พระมงกุฎ ไม่เคยรู้มาก่อนด้วยซ้ำว่าอยู่บนถนนราชวิถี เวลาประมาณ 9 โมงกว่าๆ ผมและเพื่อนๆ อาสาสมัครต่างก็เริ่มทะยอยมารวมตัวกันที่ตึกผู้ป่วย ชั้น 7 พร้อมของขวัญ อาหารการกิน เพียบ…

งานนี้ต้องยกเครดิตคุณอ๊อฟ @kraroknoi พ่องานที่ทำให้งานเลี้ยงสังสรรค์วันนี้เกิดขึ้นได้อย่างเป็นรูปธรรม จากคำบอกกล่าวของคุณอ๊อฟ มีผู้ป่วยราชการสนามที่อยู่ในการดูแลของ รพ. พระมงกุฎ นี้ประมาณ  50 กว่านาย จากการบอกบุญของกัลยาณมิตรที่ทราบว่าจะมีการจัดงานปีใหม่ขึ้นที่นี่ ทำให้ปีนี้สามารถรวบรวมของขวัญได้มากเกือบ 1,000 ชิ้น พร้อมเงินอีก 55,000 บาท ฉะนั้นทหารแต่ละนายก็จะได้รับของขวัญต่อคนถึง 12 ชิ้นพร้อมเงินอีก 1,000 บาท สาธุๆๆ

งานนี้จัดกันอย่างเรียบง่ายที่ห้องประชุมชั้น 7 มีก๋วยเตี๋ยวหมู เต้าหู้นมสด ขนมเค้ก และโดนัท ที่จัดเตรียมไว้สำหรับมื้อเที่ยง และที่สำคัญเราได้เตรียมวงดนตรีขนาดเล็ก The Sunshine Band มาเพื่อขับกล่อมเสียงเพลงให้กำลังใจกับผู้ป่วยกันอีกด้วย

เพื่อให้ทุกคนทราบถึงชีวิตของเหล่าทหารกล้า ผู้ได้รับบาดเจ็บจากการปฏิบัติภาระกิจในการปกป้องชาติ ผมอยากให้เชิญชมคลิปวีดีโอนี้ซึ่งได้ออกอากาศทางสถานี Thai PBS เมื่อวันที่ 13 เม.ย. 2554 ที่ผ่านมา

เวลาประมาณ 11 โมง คุณอ๊อฟได้เปิดฟลอร์ให้พวกเราฟังกับเพลง “เบาๆ” หลังจากนั้นพวกเราก็จัดหนักกันต่อด้วยเพลงให้กำลังใจที่ควักกันออกมาแทบไม่ทัน “รางวัลแด่คนช่างฝัน”, “กำลังใจ”, “ให้เธอ” พอเร่ิมหมดมุข เพลงที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวก็ถูกงัดขึ้นมาร้อง อย่างเช่น “คนใจง่าย”,”สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าหัวใจ”, “หยุด” และพอเพลง “คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ….ของ Taxi” ดังขึ้น เราก็ได้ทหารกล้าหลายนายสลับสับเปลี่ยนขึ้นมาแจมบนเวที หลังจากเครื่องติด คุณคงเดาออกนะว่า ไมค์นั้นใครจะเป็นผู้ครอบครอง 555

บรรยากาศความสนุกสนาน การหยอกล้อ ของงานเลี้ยงสังสรรค์ปีใหม่ก็ได้เดินทางมาถึงช่วงสุดท้ายตอนเวลาประมาณบ่ายโมง พวกเราถ่ายภาพร่วมกันเป็นที่ระลึก และล้อมวงร้องเพลง “จับมือกันไว้” และ “พรปีใหม่” ช่างเป็นภาพที่งดงามและน่าประทับใจจริงๆ

ก่อนจะแยกย้ายจากกัน พ่อของคุณนุท ผู้อาวุโสที่สุดในงาน ก็ได้ให้เกียรติเป็นตัวแทนกล่าวคำอวยพรให้กับทหารที่มาร่วมงานในวันนี้ และตัวแทนของเหล่าทหารก็ได้กล่าวขอบคุณอาสาสมัครทุกคนที่ได้มาจัดงานแสดงความไม่ลืมกัน

ผมได้รวบรวมภาพบางส่วนจากงานวันนี้มาแชร์ให้เพื่อนๆ ได้ชมกัน ตั้งแต่การพาทัวร์เยี่ยมผู้ป่วยตามชั้นต่างๆ ภาพกิจกรรมงานเลี้ยง แถมยังมีเก็บตกไหว้พระ กราบไหว้ท่านท้าวหิรัญพนาสูร และจบลงด้วยการจิบกาแฟนรสิงห์ ณ วังพญาไทยอีกด้วย

แต่เดี๋ยวก่อน++พิเศษยิ่งไปกว่านั้น คุณอ๊อฟเพิ่งได้โพสต์ VDO บน youtube ให้เราได้ชมกันอย่างเต็มอิ่ม กับของขวัญที่พวกเราคนไทยตั้งใจมอบให้กับทหารของพระราชา ผู้กล้าของแผ่นดิน เชิญชมตามลิงค์ด้านล่างนี้กันอย่างเต็มๆ

This slideshow requires JavaScript.

จากสภาพความเป็นจริงที่พบเห็น ผมเชื่อว่าผู้ป่วยนั้นไม่ได้ต้องการความสงสาร แต่พวกเขาต้องการกำลังใจ เพื่อให้เขาสามารถใช้ชีวิตได้อย่างคนปกติ

เบื้องหน้าของคุณ เขาอาจเป็นแค่คนพิการ แขนหัก ขาขาด ใบหน้าเสียโฉม แต่จิตใจของเขานั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เราคิดนัก ในสนามรบเขาคือผู้กล้า กล้าที่จะเสียสละเลือดเนื้อเพื่อรักษาแผ่นดิน นอกสนามรบเขาคือผู้ป่วยราชการสนามที่มีจิตใจเข้มแข็ง พยายามต่่อสู้เพื่ออยู่อย่างคนที่มีค่า แม้จะพิการทางร่างกาย แต่ใจนั้นไม่ได้พิการตามไปด้วย

เราเพียงหวังใจว่า เขาจะรับรู้ว่ายังมีคนอีกมากมายที่พร้อมจะหยิบยื่นน้ำใจไมตรีให้ ในวันที่เขารู้สึกท้อแท้หรือสิ้นหวัง “เสียงเพลง ของขวัญ และงานเลี้ยง” คือคำปลอบโยนที่สื่อแทนความรู้สึกจากใจคนไทยทุกคน อยากเห็นเหล่าทหารทั้งหลาย “ยังคงยิ้มได้”

และวันนี้ก็เป็นอีกวันมหัศจรรย์ที่ทำให้ผมยิ้มได้เช่นกัน รู้สึกโชคดีที่เรายังมีครบ 32 และยังมีกำลังเหลือเฟือที่จะช่วยให้คนดีมีโอกาสที่ดีในสังคมต่อไป

หากความเสียสละของทหารทั้งหลายเหล่านั้นคือบรรทัดฐานของความดีที่ประเมินค่าไม่ได้ แล้วความเสียสละของพวกเราล่ะคืออะไร

Ask not what your country can do for you, but what you can do for your country–John F. Kennedy

อดีตประธานาธิบดี จอห์น เอฟ เคนเนดี้ เคยกล่าวไว้ว่า “โปรดอย่าถามว่าประเทศของคุณจะทำอะไรให้คุณได้บ้าง แต่จงถามว่าคุณนั้นจะทำอะไรเพื่อประเทศของคุณบ้าง”

ขอให้ศรัทธาและความดีของทหารทุกนาย จงคุ้มครองให้พวกคุณปลอดภัย ประสบแต่ความโชคดีจากนี้และตลอดไป เป็นกำลังใจให้เสมอนะครับ จากใจคนไทยทุกคน
 
2 Comments

Posted by on December 25, 2011 in Experience, Uncategorized

 

Tags: , , , ,

2 responses to “ทหารของแผ่นดิน

  1. เหวิน

    December 26, 2011 at 11:24 am

    อนุโมทนาด้วยครับเฮียไช้

     
  2. ZomZa

    December 26, 2011 at 4:51 pm

    ..แค่สุขใจที่ได้ทำ..

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: