RSS

อาสาพาทัวร์ Voluntour ลงลุย

22 Nov

ต่อจากทริปลงลุยเมื่อคราวที่แล้วกับตอน “น้ำท่วมขี้หมูไหล คนดีๆ มารวมกัน” http://somchartblog.blogspot.com/2011/11/blog-post_13.html ผมได้มีโอกาสได้มาลงพื้นที่อีกครั้งในอาทิตย์ต่อมา คงเพราะติดอกติดใจในความดิบกับประสบการณ์ที่หาซื้อไม่ได้ในยามที่น้ำไม่มา อาสาไม่รวมตัวกัน คราวนี้เลยขอลองอีกครั้ง ตามมาเก็บรายละเอียดและภาพสวยๆ มาอวดเพื่อนๆ เผื่อคนไหนอยากดำเนินรอยตามทริปนี้ ก็ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะครับ

เช้าวันอาทิตย์ที่ 20 พฤศจิกายน วันที่ใครหลายคนยังนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง ผมกลับรู้สึกตื่นเต้นกับภาระกิจในการลงพื้นที่ช่วยผู้ประสบภัยในย่านวัดลาดปลาดุก ตั้งแต่เริ่มออกเดินทาง จนกระทั่งกลับมาถึง Base Camp ผมตั้งใจจะเก็บภาพในอิริยาบทต่างๆ ของผู้คนและสิ่งที่พบเห็น เท่าที่สถานการณ์จะเอื้ออำนวยเพื่อเขียนบล็อกนี้โดยเฉพาะ

ในยามปกติเรามักจะค่อยใส่ใจกับสิ่งรอบตัวสักเท่าไหร่ แต่ในยามนี้วันที่พี่น้องและเพื่อนของเรากำลังประสบกับอุทกภัย เรากลับได้เห็นอะไรตั้งมากมาย ตั้งแต่สภาวะแวดล้อมบ้านเมืองที่เปลี่ยนไป ความตื่นตัวและตื่นกลัวกับมหันตภัยที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว ความรู้สึกสูญเสียและสิ้นหวังต่อสิ่งที่เกิดขึ้น ตลอดจนการปรับตัวและรับกับสภาพความเป็นจริงอย่างมีสติ

การรวมตัวของเหล่าอาสาเริ่มต้นตั้งแต่เวลา 8:00 น. มีการซักซ้อมทำความเข้าใจเกี่ยวกับข้อควรปฏิบัติในเวลาลงพื้นที่เหมือนครั้งที่ผ่านมา แต่กิจกรรมคราวนี้ดูจะ hard-core กว่าคราวก่อน เพราะเราได้โจทย์ให้เข้าไปช่วยผู้ประสบภัยแถววัดลาดปลาดุก ย่านบางกรวย ซึ่งน้ำยังคงลึกมาก เมื่อตัดสินใจอาสาพาทัวร์ พร้อมชักจูงเพื่อนๆ มาอีก 8 ชีวิตมาร่วมขบวนการด้วย งานนี้ใส่เกียร์ 5 แล้วเดินหน้าไม่มีถอย

ถุงยังชีพที่ถูกจัดหามาโดยทีม Backline

    

ขบวนเรือคายัคเตรียมถูกลำเลียงขึ้นตู้คอนเทนเนอร์

กิจกรรมอาสาพาทัวร์วันนี้ขอนำเสนอโปรแกรมล่องเรือชม “ตลาดน้ำ” ที่ดำเนินไม่ค่อยสะดวกด้วยประการทั้งปวง เป็นต้นว่า

1) รถทัวร์ขบวนนี้ใหญ่โต แต่ไม่มีเบาะรองนั่ง ติดแอร์ธรรมชาติ ความสะอาดไม่ต้องพูดถึง

2) เพื่อความปลอดภัย ไม่ต้องรัดเข็มขัดนิรภัย เพราะรถเราขับช้าด้วยสปีดไม่เกิน 20 กม.ต่อชั่วโมง สลับกับการหยุดนิ่งเป็นเวลานาน

3) สิ่งบันเทิงเริงใจอย่างเดียวที่พอหาได้ในรถขบวนนี้คือ โทรศัพท์มือถือที่ใช้ฟังเพลงและเล่นแช็ต แต่ต้องไม่ลืมเซฟแบตไว้ใช้ถ่ายภาพและโทรออกยามฉุกเฉิน

เมื่อเตรียมตัวเตรียมใจกันพร้อมแล้ว เรือคายัคกว่า 20 ลำ และถุงยังชีพอีกหลายร้อยใบ ที่ถูกจัดหามาโดยทีม Backline ก็ถูกลำเลียงขึ้นรถตู้คอนเทนเนอร์จนครบจำนวน และแล้วก็ถึงเวลาที่ทีมอาสา Voluntour จะได้เริ่มออกตัวท่องเที่ยวไปในแหล่ง Unseen ที่ไม่เคยคิดจะไปมาก่อน

Ladies & Gentlemen, Welcome On Board ขอให้ท่านเพลิดเพลินกับความลำบากให้เต็มที่

ภาพที่ท่านกำลังจะได้ชมใน set ถัดไปนี้คือบรรยากาศของผู้คน สถานที่ ที่เราได้พบเจอในระหว่างทาง บางภาพเห็นแล้วต้องทำใจ บางภาพเห็นแล้วทึ่ง บางภาพเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ จะอารมณ์ไหนก็ตามแต่ ผมขอยกตอนนี้ให้เรื่องถูกเดินด้วยภาพ (ขอบคุณ Leme Leme ที่ทำให้ภาพดูไม่เสมือนจริงจนเกินไป)

ทุกที่มีแต่น้ำ โปรดเลือกทางตามอัธยาศัย

จะไปทางไหนดี น้ำมาตอนรับตั้งแต่ปากทาง

ถนนเส้นนี้ปูพรมด้วยน้ำหลากตลอดสาย

ขนส่งมวลชนเพื่อปวงชนคนกรุงเทพฯ บริการฟรีตลอดสาย

จอดรถซ้อนคัน ไม่รับประกันความปลอดภัย

หมู่บ้านนี้มีดีที่ทะเลสาป ถึงวันน้ำหลาก เข้าบ้านก็ไม่ได้

คนเดินดิน หากินบนทางเท้า

อุปกรณ์กันน้ำครบมือ เชิญช้อปตามอัธยาศัย

อารมณ์นี้ ไม่เครียดเอาเท่าไร

เหล้าขาวคือผลิตภัณฑ์ OTOP สิ่งของจำเป็นประจำชุมชนที่คุณลุงภูมิใจนำเสนอ

น้ำดื่มพอหาได้ แต่ไม่สามารถเข้าไปข้างในลึกสุดซอย

นอนกลางดิน งีบบนทางเท้า แคมป์สำหรับผู้ประสบอุทกภัย

หุงข้าวร้อนกลางแดด แต่ถึงยังไงก็ต้องกางร่ม ^^

ขยะที่ทุกบ้านต่างก็กองไว้ เพราะมันไม่รู้เป็นของใคร

พาหะนะคู่ใจยามยากของผู้ประสบภัย

พร้อมแล้ว ลงลุยเลย

ชมรมเรือหลากสี

ฝูงนกเป็ดน้ำ เตรียมออกปฏิบัติการ

ยามพระอาทิตย์ตกดิน ก็ยังคงเหลือความงามให้ชื่นชม

ประสบการณ์ที่อาจไม่ค่อยพิสมัยของ Voluntour คนหนึ่ง ทำให้รู้ว่าในขณะหนึ่ง ที่ใครหลายคนกำลังเสพสุข กินอยู่อย่างสุขสบาย ยังมีพี่น้องชาวไทยจำนวนมากยังต้องดำเนินชีวิตด้วยความยากลำบาก ออกจากบ้านไม่ได้ จะไปไหนก็ไม่ได้ไกล หากไม่ได้เห็นกับตา ไม่ได้สัมผัสด้วยมือ เราคงไม่รู้ว่าชีวิตบนความมืดนั้นมันทรมานขนาดไหน ถุงยังชีพน้อยๆ ก็เป็นแค่แสงไฟที่ช่วยต่อชีวิตให้วันพรุ่งนี้ยังพออยู่ได้

ขอกำลังใจจากเพื่อนๆ ทุกคน ช่วยกันเอื้อมมือน้อยๆ หยิบยื่นความช่วยเหลือให้เพื่อนของเราตามกำลัง ความสุขจากการแบ่งปันนั้นไม่ทำให้เราขาดทุน แต่เป็นการเพิ่มทุนให้ทั้งเราและเขามีหัวใจที่แข็งแรงดี

วันนี้เราอาจทำได้เป็นแค่ voluntour เล่าเรื่องสิ่งที่พบเห็น เรียนรู้จากสิ่งที่พบเจอ เผื่อว่าวันหนึ่งเราจะพร้อมลุกขึ้นมาเป็นอาสาอย่างเต็มตัว หากวันนี้คุณยังไม่เคยออกเดินทางไปยังสถานที่แปลกๆ ผมขอเชิญชวนให้ลองสักครั้ง แล้วคุณจะติดใจเหมือนผม

ความสำเร็จของคนส่วนใหญ่อาจวัดกันที่ขนาดทรัพย์สินและบารมี แต่ความสำเร็จของคนส่วนน้อยอาจวัดกันที่ความคุ้มค่าของการใช้ชีวิต ในเมื่อชีวิตไม่ได้มีด้านเดียว เกิดมาชาติหนึ่งขอให้ได้ลิ้มลองครบทุกรสชาติ เปรี้ยว หวาน มัน เค็ม เติมเต็มบางสิ่งที่ขาดหายไป

เราจะไม่เคยตัวกับความสะดวกสบาย เราจะไม่อดตายกับความลำบากที่เจ็บและชินไปเอง

ไม่ว่าสิ่งที่พบเจอจะเป็นเรื่องร้ายขนาดไหน หลังจากเรื่องนั้นผ่านพ้นไป ผมเชื่อว่าเรื่องดีๆ นั้นกำลังรอเราอยู่ สู้โว้ย(ครับ)

 
Leave a comment

Posted by on November 22, 2011 in Experience, Uncategorized

 

Tags: , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: